Vinsamlegast farið inn á eiriksdottir.com en þar er ég loksins komin með nýja bloggsíðu!

Það er bara kominn júlí,, alveg ótrúlegt!
   Ég er sko búin að eignast tvær nýjar frænkur  Eva og Frissi eignuðust dóttur þann 27.júní og Steini og Gugga þann 28.júní. Báðar fjölskyldurnar eru komnar hingað heim núna og ég er búin að fara og skoða báðar litlu prinsessurnar. Þær eru báðar að sjálfsögðu undurfallegar og ótrúlega myndalegar.
    Daði minn er kominn heim frá Lancaster en er að fara aftur út til Bandaríkjanna núna á sunnudaginn. Það er afskaplega gott að hafa hann heima þessa fáu daga enda var ég orðin ansi þreytt af því að vera ein með stelpurnar. Hanna Sigga varð nefnilega voðavoða veik á meðan hann var í burtu og ég nærri því fór yfirum af stressi.

Ég er að fara á fótboltamót með stærri snillinginn minn í næstu viku í Kópavoginum og svo er okkur boðið helgina eftir það í brúðkaupsveislu hjá úrvalsfólkinu Árdísi og Ingólfi. Þau nefnilega giftu sig 24. mars síðastliðinn og ætla að fagna því núna 15.júlí.  Ég hlakka ógó mikið til

Já það er mikið að maður skrifar

Það er ekki það í þetta skiptið að ég hafi ekki frá neinu að segja heldur er þetta nær eingöngu út af leti og tímaleysi. Maður er rétt að jafna sig á ferðalaginu út og svo eyddi ég mestum tíma mínum í síðustu viku í að skrifa fuglakerfið sem ég átti eftir að klára þegar ég fór út. 

    Á laugardaginn eftir að ég sendi frá mér fyrst prufueintakið af fuglakerfinu fína fórum við Birna Luna og Hanna Sigga út á Foss í sumarbústaðinn með ma+pa+Hrafn og þar vorum við svo þar til í gær. Daði hinsvegar fær aldrei leið á utanlandsferðum og fór til Bretlands á föstudaginn til að vinna í mastersverkefninu sínu

Í dag ætla ég mér að reyna að gera e-ð af því sem ég gerði ekki í síðustu viku í öllu fuglastressinu, ja eins og til dæmis að taka upp úr töskum og svona

 

 

    En allavegna,, mikið rosalega leist mér vel á mig þarna í New Hampshire. Æðislega fallegt svæði, yndælt fólk og þvílíka úrvalið af vörum og þjónustu að ég bara hringsnérist. Ég hlakka ógurlega til að flytja þarna út og prufa að taka þátt í þessu öllu saman. Við erum ekki ennþá komin með húsnæði en erum þó alltaf að skoða leigusíður á netinu og erum búin að sjá helling sem kæmi til greina. Daði fer aftur þarna út núna í byrjun júli og þá ætlar hann að reyna að finna okkur húsnæði þannig að þetta kemur bráðum í ljós. Við erum s.s að plana það að flytja út í byrjun október.

    Núna hinsvegar eru ennþá meira spennandi hlutir að gerast því akkúrat í þessum skrifuðu orðum erum við Birna og Hanna Sigga að bíða eftir að heyra í símanum og fá fréttir af lítilli frænku sem er að fæðast í R-vík. Eva systir og Frissi eru að eignast litla prinsessu bara ‘NÚNA’ og ég er að farast úr spenningi. Á morgun heldur svo spennan áfram því þá eiga Steini bróðir og Gugga að eignast lítið barn sem við vitum ekki hvors kyns er og maður er bara alveg að fara yfirum á þessu öllu saman.

 

 

Smá ferðasaga

Við lentum á Logan í Boston á þriðjudagskvöldinu og keyrðum strax til Manchester en nýja vinna hans Daða er þar rétt hjá. Aksturinn tók uþb klukkutíma með roadwork og kortalestri en þá komumst við upp á fínafína hótelið okkar alveg afskaplega þreytt. 

Dag númer eitt keyrðum við til Portsmouth þar sem Heimir og fjölskylda búa og við vorum að spá í að leita að húsi ( Heimir er maður sem Daði verður að vinna með þarna úti ). Keyrslan var alveg ótrúlega skemmtileg, alveg fullt af trjám, og gaman að sjá öll Bandarísku húsin með fánana sína úti um allt við vegina. Í Portsmouth skoðuðum við Árbæjarsafn bæjarins og fórum í úberflott moll og versluðum glás í baby-gap, ja eða ég verslaði glás í baby-gap og Daði borgaði.

Dag númer tvö fór Daði og kíkti á nýja vinnustaðinn og ég og Hanna Sigga vorum mættar í Mall Of New Hapshire á slagðinu 10 þegar opnaði. Þar strollaði ég um allar fínu búðirnar með stjörnur í augum og verslaði fullt meira í baby-gap. 

Dag þrjú keyrðum við yfir til Maine til þess að skoða ofvaxið outlet-verslaþorp, Kittery Outlets, og athuga hvort við gætum ekki verslað aðeins meira. Án alls gríns þá varð ég alveg agndofa af stærðinni á þessum verslunum og eiginlega gafst upp á verslunarleiðangrinum áður en hann byrjaði því úrvalið var svo gríðarlegt að ég vissi ekkert hvert ég ætti að draga Daða fyrst. Okkur tókst þó að kaupa nokkrar flíkur á stelpurnar til viðbótar í einni af 120 búðunum sem voru þarna. Um kvöldið fórum við svo í mat til Heimis, Siggu og Gumma í Portsmouth en það er bara nokkura mínútna akstur þangað frá Maine. 

    Húsið sem Heimir og co búa í er frá því 1880 og er alveg eins og klippt út úr einhverri bók eða bíómynd. Það er á 4 hæðum með kjallara og einhverskonars risi þar sem tíminn hefur gersamlega staðið kyrr frá því húsið var byggt. Maturinnn var frábær og félagsskapurinn enn betri og við komum ekki upp á hótel fyrr en klukkan uþb 1 um nóttina. 

Dag fjögur var Hanna Sigga endanlega búin að fá nóg af því að sitja í bílnum og fór að hágráta þegar við ætluðum að binda hana í barnastólinn og rúnta og skoða okkur meira um. Veðrið var alger sæla, rúmlega 30 stig og sólsólsól og við löbbuðum því með vagninn að flugvellinum sem var rétt hjá hótelinu okkar og horfðum á flugvélarnar taka á loft. Eftir það fórum við í sund og lágum í sólbaði á hótelinu. Aumingja Hanna Sigga var mjög ánægð með það.

Dag fimm( daginn sem við flugum svo heim ) tékkuðum við okkur út af hótelinu kl 10 um morguninn og keyrðum niður á Hampton Beach sem er þarna í klukkutíma fjarlægð. Hitinn var ógurlegur og Hanna Sigga alveg grautfúl með það að vera aftur komin í bílinn. Seinna um daginn keyrðum við í áttina að Boston til þess að taka vélina heim til Íslands kl 9:30 um kvlöldið. Við hvíldum okkur aðeins og drápum tímann með því að rölta örlítið um pínulítinn garð í East Boston en hitasvælan ætlaði alveg að fara með okkur.

Kl 10 fór svo vélin á loft frá Logan og við öll auðvitað dauðþreytt eftir daginn. 

 

 

 

 

    Hérna er allt svo rólegt að blóðið bara rennur varla í mér lengur.
Daði var að fara til Reykjavíkur núna áðan til þess að taka einhver próf og svona og ég sit uppi með það ein að gera fullt af hlutum hérna heima áður en við förum til Espana! Aumingja aumingja ég,, vorkenni mér alveg hrikalega! Ég held nefnilega að það sé þannig að eftir því sem maður hefur minna að gera þeim mun latari verður maður. Þessa dagana t.d hef ég allan daginn til að slæpast bara og dóla mér og ef e-ð annað en að ryksuga eða skipta á barni kemur inn á dagskrána hjá mér þá finnst mér ég alveg vera á kafi ég er svo bissí. Alger lúði
   En að öðrum hlutum og mun merkilegri! Fór til hennar Ellýar Maríu í klippingu um daginn og ég held ég hafi bara aldrei verið fínni. Hún Ellý kenndi mér líka allt um notagildi sléttujárns og þvílíkur munur sem það er,,, jájájá! Meira að segja Daði tók eftir því að hárið á mér væri súperkúl
Jæja best að hætta þessu rugli,,, held það sjáist nokkuð vel á þessu umræðuefni hversu rólegt lífið hjá mér er þessa dagana,,,,??

 Í fyrsta lagi og það sem mestu breyttu um það hvernig áramót ég hélt úti í Quepos 1996 -1997 var það að ég átti ekki krónu. Ég og Rebecca vinkona mín leigðum saman pínulitla holu í Quepos og lifðum nær eingöngu á þjórféi sem við unnum okkur inn sem barþjónar á diskóteki þar. Þegar áramótin komu þá vorum við einmitt nýbúnar að borga leigu fyrir janúar og áttum ekkert eftir. Peningaleysið varð nú samt ekki til þess að draga party-andann úr okkur vinkonunum (oneionei) heldur vorum við í stuði sem aldrei fyrr.
 
    Í Costa Rica er hásumar um jólin og alveg geggjaður hiti og raki. Við þekktum strák sem vann á hóteli þar sem var sundlaug og notuðum okkur samböndin og lágum í sundlauginni og þar í kring allan daginn. Við plötuðum einhverja karlstaula til þess að kaupa handa okkur drykki á barnum á hótelinu og skáluðum svo fyrir nýju ári klukkan 6 í Costa Rica því þá voru einmitt áramótin að ganga í garð heima á Íslandi. Eftir að við héldum upp á íslensku áramótin fórum við heim í holuna okkar til þess að gera okkur klárar fyrir djammið um kvöldið. 

     Á leiðinni heim þá rifnaði skórinn minn alveg í tætlur ( var búin að teipa hann aðeins of oft kannski ) og því miður þá var þetta eina parið sem ég átti. Eftir uþb 5 mín af örvæntingu birti yfir okkur og vð ákváðum að fara bara á djammið berfættar,,,, Rebecca gat engan veginn verið í skóm þar sem ég átti enga og var samúðarberfætt með mér (gáfulegt sem það nú var).

 Við fórum því af stað berfættar á puttanum á diskó á ströndinni en það var u.þ.b 15 km leið og skáluðum við þar klukkan 11 að Costa Rica-önskum tíma fyrir nýju ári í North Carolina þaðan sem Rebecca var og áramótin voru að ganga í garð. 

Það var víst mjög mikilvægur siður á heimaslóðum Rebeccu að kyssa einhvern á slaginu 12 þegar nýja árið gegni í garð. Þar sem við vorum of miklir lúðar til þess að eiga kærasta fundum við okkur einhverja fabíóa ítala ( með sítt hár og allt ) sem voru tottobene ánægðir með að fá að kyssa ljóskur eins og okkur án þess að hafa neitt fyrir því. 

     Eftir miðnætti byrjaði svo fyrir alvöru þetta líka rosalega djamm sem stóð alveg fram á næsta dag. Ég veit ekki hvort við vorum meira ofan í sundlauginni á diskótekinu niður á ströndinni eða inni á diskótekinu sjálfu en ég veit það allavegna að þegar loksins geimið var að fjara út um morguninn voru fæturnar á okkur Rebeccu svo illa skornar eftir glerbrot og drasl sem lent hafði á gólfinu að við ætluðum engan veginn að megna það að koma okkur heim.

 

Sem sagt,, það voru áramótin sem nýtt ár gekk þrisvar sinnum í garð á sama sólarhringnum ( með tilheyrandi fagnaðarlátum og skál-i í botn ), ég djammaði berfætt heila nótt í mið-ameríku, kyssti ítala í fyrsta og síðasta sinn og var í marga daga að jafna mig og að geta labbað aftur. 

Becca og ég

Gleðileg jól allir saman og borðiði nú yfir ykkur um hátíðarnar

You Are 24 Years Old

Under 12: You are a kid at heart. You still have an optimistic life view - and you look at the world with awe. 13-19: You are a teenager at heart. You question authority and are still trying to find your place in this world. 20-29: You are a twentysomething at heart. You feel excited about what's to come... love, work, and new experiences. 30-39: You are a thirtysomething at heart. You've had a taste of success and true love, but you want more! 40+: You are a mature adult. You've been through most of the ups and downs of life already. Now you get to sit back and relax.

Vitiði bara hvað ég var að gera í gær??  ég keypti mér sko pels eins og allar fínar frúr eiga að gera Jammogjá, ég keypti mér þennan líka fína flotta minkapels á ebay.  E-ð voðalegt hönnuðadæmi.  Fékk hann á 155 dollara sem er víst afskaplega lítill peningur fyrir svona flík.  Núna er svo bara að bíða eftir að fá hann sendan frá Bandaríkjunum,, djö,, sem ég verð flott einhverntíma

Úff, ég er ekki að nenna að blogga þessa dagana.  Er bara á fullu í að vesenast í öðru. 
    Hanna Sigga dafnar afspyrnu vel og er núna 1 mánaða, orðin 5 kg og farin að brosa og hjala  á fullu.  Mér finnst nú reyndar alveg ótrúlegt að spá í það að þegar hann Hrafn bróðir minn fæddist þá var hann jafn þungur og hún Hanna Sigga er núna, 5 kg   djísös

Ég og Daðispaði erum að verða búin að kaupa allar jólagjafirnar,,, sem er ótrúlegur árangur fyrir mig sem venjulega er ennþá að kaupa jólagjafir á aðfangadagsmorgun, ég er alveg hreint snillingur í að vera á síðustu stundu.  Núna hinsvegar nenni ég ekki að eiga þetta eftir, mig langar bara að njóta jólaundirbúningsins og gera e-ð skemmtilegt á Þorláksmessu í staðinn fyrir að vera í stresskasti að reyna að kaupa og pakka inn jólagjöfum þetta verður skemmtileg tilbreyting.

Heyrðu já,, í dag er brúðkaupsafmæli mömmu minnar og pabba,, þau eru víst búin að vera gift í 31 ár  Til hamingju með daginn elsku mamma og pabbi, ég er svo heppin að eiga svona yndislega foreldra *kisskiss*

Þá eru bara að koma jól,,, alveg ótrúlegt hvað tíminn líður. 
Hérna hjá okkur ganga hlutirnir annars bara alltaf jafn vel.  Hanna Sigga þyngist og þyngist og er alveg að verða alger bolla.  Ég hef ekki þorað ennþá að fara með hana út að labba í vagninum en get ekki beðið þar til ég læt verða af því.  Það hefur verið frekar kalt hérna á Höfn undanfarna daga þannig að ég ætla að bíða smávegis í viðbót.  Það verður líka gaman að fara að hreyfa sig e-ð aftur, formið ekki alveg upp á marga fiska 

    Lífið er fullkomið.  Ég er svo yfirgengilega hamingjusöm að ég kem bara ekki við jörðina.  Litla prinsessan er algerlega fullkomin og stóra prinsessan alveg hrikalega dugleg að hjálpa til og er ekki vitund afbrýðisöm.  Ég fæ bara ekki nóg af þessum litla engli mínum og tými varla að fara í sturtu,, hvað þá að fara út í búð! 
    Það eina sem er ekki alveg eins og það á að vera er að hann Daði minn er í Reykjavík að taka lokapróf.  Hann fór á mánudaginn og verður í viku í burtu.  Við mæðgurnar fluttum á meðan upp á Hólabraut til mömmu og pabba því það er ennþá allt í kössum á Bugðuleirunni og svo er auðvitað skemmtilegra að hafa félagsskap. 

Ég vil bara byrja á því að þakka öllum fyrir kveðjurnar sem við höfum fengið undanfarna daga, það er alveg yndislegt að vita hve margir eru að hugsa til manns!! Koss frá okkur til ykkar allra

Annars langar mig bara að láta alla vita að ég er búin að búa til síðu fyrir Hönnu Siggu inni á barnalandi. Slóðin er http://barnaland.is/barn/40338/  Ég ætla að reyna að vera duglega að setja myndir þangað inn..